Prokkelweek - De kracht van ontmoeting!
Deze week is het Prokkelweek, een landelijke week met als doel om ontmoetingen tussen mensen met en zonder verstandelijke beperking te promoten. Maar bij SDW 'prokkelen' we het hele jaar door!
Binnen SDW kiezen we er bewust voor om ‘prokkelen’ niet te zien als een losse ontmoeting of één speciale dag/week, maar als iets wat verweven is in het dagelijks leven. Denk aan onze horeca toppers bij onder andere onze lunchrooms bij Parottia in Roosendaal of Colweghe in Halsteren of onze service kanjers bij de bibliotheek of Kringloopwinkel in Bergen op Zoom. Zij ontmoeten elke dag mensen op een natuurlijke manier: cliënten werken op locatie, buurtbewoners komen bij de lunchrooms binnen voor een kop koffie of een lunch en bij de serviceteams voor ondersteuning bij hun zoektocht naar een goed boek of een tweedehandsproduct.
Juist in die gewone momenten ontstaat écht contact, ook buiten de Prokkelweek. Voor SDW draait de Prokkelweek niet om het organiseren van iets bijzonders, maar om het normaal maken van inclusie. Dat mensen met een beperking zichtbaar zijn, meedoen en erbij horen – net als ieder ander. Denk maar zo: niet beperkt, maar bijzonder sterk!
'Op bezoek bij...'
Tijdens deze Prokkelweek zetten we de spotlight op één van die ontmoetingen. We gaan 'Op bezoek bij...' Sandra, die 2 dagen per week helpt bij de lunchroom Parottia in Roosendaal.
Wat betekent het voor jou om hier te kunnen werken?
“Ik vind het ontzettend leuk om hier te werken. De ene dag neem ik de bestellingen op, de andere dag doe ik de koffiecorner. In het verleden heb ik verschillende “reguliere” banen gehad, waaronder in de zorg. Maar hier liep het stuk omdat ik merkte dat ik niet als volledig werd gezien, niet het geduld kreeg, etc. Maar door alles wat ik heb meegemaakt, heb ik ontzettend veel doorzettingsvermogen gekregen. Opgeven hoort er bij mij niet bij. Toen ik 2.5 jaar was heb ik leukemie doorgemaakt, waar ik ook een hersenbeschadiging heb opgelopen door een hersenvliesontsteking.
Wat ook fijn is aan het werken hier, is het contact met de collega's. Iedereen houdt meer rekening met elkaar en ik voel me ook geaccepteerd. Ik wil namelijk niet als ‘anders’ gezien worden of achtergesteld worden. Dat merkte ik bij een ‘reguliere’ baan wel en in de maatschappij zijn er ook nog best stappen te zetten. Want we houden hier allemaal rekening met elkaar, zonder dat je daar een hele uitleg bij hoeft te geven.
Het fijne aan werken bij Parottia is dat mijn werkzaamheden schaalbaar zijn. Soms heb ik juist behoefte aan drukte – sneller en op hoger tempo werken. Dat ik juist meer verantwoording op me wil nemen. Daar kijkt de begeleiding ook naar als ik hier kom werken. Ze stemmen met mij af waar ik behoefte aan heb en dat voelt dan gelijk als gezien worden.”
Hoe vind jij het contact tussen jou en de gasten die hier op bezoek komen? Haal jij daar ook veel waardering uit?
“Heel fijn. We hebben een aantal vaste klanten. Sommige mensen zijn ook eenzaam merk ik. Dan is het fijn om iets voor diegene te betekenen en een praatje te maken. Laatst was er een moeder met een kindje in de lunchroom. Het kindje mocht het harde koekje van de moeder niet omdat het te hard was. Ik heb toen als verrassing een schoteltje met slagroom gebracht. Het kindje en de moeder waren toen erg blij.”
Sandra ontmoet dus elke dag verschillende mensen die neerstrijken in de lunchroom. Zo ook Christ, die hier vaker komt. In de winterperiode komt Christ regelmatig in de lunchroom. In de zomer komt hij wanneer hij even tot rust wilt komen. Even een krantje lezen met een bakje koffie. Christ komt uit het buitengebied van Roosendaal dicht bij de grens van België. Hij voelt zich dan ook een Noord Vlaming. Christ is met pensioen maar heeft voor zijn werk gevaren, bij Philips gewerkt en het laatste deel van zijn carrière was hij glaszetter.
Waarom kom je graag in deze lunchroom?
"Ik vind het tof om te zien hoe iedere medewerker hier in hun eigen kracht gezet wordt. Ieder heeft zo zijn/haar eigen taak – de een is socialer dus neemt de bestellingen op, de ander is wat praktischer dus kan heel goed de broodjes klaarmaken. Er wordt echt gekeken naar hun talenten."
Mensen met een beperking doen mee in de samenleving en horen er gewoon bij. Zie je dat ook terug als gast hier in de lunchroom?
"Om eerlijk te zijn had ik niet eens door dat hier mensen met een beperking werken. Eigenlijk zou je zelfs kunnen zeggen dat iedereen zijn/haar eigen beperking heeft. Maar doet moet niet uitmaken, want iedereen verdient een plek in de maatschappij.
Voor mijn gevoel maken we het onszelf in Nederland ook allemaal best moeilijk door overal labels op te willen plakken."
